فقط تبر نیست، که به درخت آسیب می‌زند. آب که پای درخت نریز

فقط تبر نیست، که به درخت آسیب می‌زند. آب که پای درخت نریزی، می‌خشکد، از درون می‌پوسد و خالی می‌شود، آن‌وقت به کوچک‌ترین باد خزانی فرو می‌ریزد. محبت بین انسان‌ها هم همیشه با زخم جفا و خیانت، سرنگون نمی‌شوند، بیشترشان آب نمی‌خورند. همان دوستت دارم‌های هر روزه، همان نگاه‌ها و توجه‌ها، همان‌ها پایشان ریخته نمی‌شود که می‌میرند. کم‌کم، آرام، و بی‌صدا …