#فردوسی شاید بتوان گفت انگیزه فردوسی از سرودن شاهنامه، غ

#فردوسی شاید بتوان گفت انگیزه فردوسی از سرودن شاهنامه، غمِ غربت(نوستالژی) او باشد. نوستالژی‌های شاهنامه را می‌توان به دو بخش فردی(شخصِ فردوسی) و جمعی(ملی- میهنی) تقسیم کرد. یکی از نوستالژی‌های فردی فردوسی در اواسط داستان سیاوش خودش را نشان می‌دهد؛ جایی که شاعر از احوال خودش در 60 سالگی و ضعف جسمی‌اش می‌گوید و حسرت جوانی را می‌خورد: «دریغ آن گل و مشک خوشاب سی/ همان تیغ برنده پارسی». از جمله نوستالژی‌های جمعی شاهنامه می‌توان به حسرتی که فردوسی در سراسر بخش تاریخی شاهنامه از نبودن پهلوانی چون رستم می‌خورد، اشاره کرد. #بخون
دیدگاه ها (۴)

بسم الله الرحمن الرحیم ‌نگاهی دیگر به مَنّ و سَلویٰ :غالباً ...

به نیرویی وفادار به انقلاب و مقاومت نیاز داریم که با الیگارش...

**پارت ۱۹**جونگکوک تو رو به اتاقِ بزرگ و باشکوهِ خودش برد؛ ا...

این فکرا داشت تو ذهنش پررنگ و پررنگ تر میشد تا جایی که یهو ق...

داستان کودکانه «بوسه‌ی ستاره و قلب مهربان» به نویسندگی رزیتا...

#نامدارن25 اردبیهشت بزرگداشت فردوسی در تقویم ایرانی روز ۲۵...

نام‌های شاهنامه و نام پادشاهانزبان پارسی نوین که در شاهنامه ...

پژوهشگری که شاهنامه فردوسی را زنده نگه داشت!

#شاهنامه_فردوسیشاهنامه اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، حماسه...

حافظ شیرازی مگر می‌شود حافظ که نماینده ناخودآگاهِ جمعیِ یک ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط