هیونجین

بلاخره پیدات میکنم فرشته کوچولو!
P:4

ویو نویسنده
چند ساعتی می‌گذشت که ا.ت هنوز خواب بود...
هیون جین برگشته بود خونه و اجوما هم غذاش رو درست کرده بود پس الان وقتش بود بره اون دختر رو بیدار کنه..
داشت می‌رفت سمت اتاق ا.ت که هیونجین صداش کرد..

هیون جین: من خودم بیدارش میکنم شما میتونید برید
اجوما: چشم

هیون جین رفت سمت اتاق ا.ت و آروم در رو باز کرد..همه جا تاریک بود و هیونجین به سختی میتونست اطرافش رو خوب ببینه..بلاخره به تختی که وسط اتاق بود رسید و کنارش رو زمین نشست..
دستش رو برد سمت ا.ت و آروم موهاشو نوازش کرد..
اون دختر حتی از فرشته ها هم قشنگ تر بود..
بینی کوچیک و قلمیش..چشمای درشت و تیله‌ایش..مژه های بلندش و لب هاش که حتی بدون استفاده از لوازم آرایشی هم قرمز بودن..همه اینا چیز هایی بودن که باعث میشد قلب هیونجین برای هزارمین بار تو اون روز محکم به قفسه سینش بخوره..
بوسه‌ای کوچیک روی پیشونی دختر گذاشت و آروم از جاش بلند شد..

هیون جین: هوی دختره
-بلند شو چقدر میخابی؟؟؟؟
-اینجوری میخای برام کاری کنی؟؟

ا.ت تو جاش غلت زد و آروم چشاشو باز کرد..

هیون جین: بسه دیگه بلند شو..
- باید بیای پایین غذا بخوری پس قبل از اومدنت از تو کمد لباس بردار و لباسات رو عوض کن
ا.ت: باشه( خابالو)
هیون جین: بلندشو نخاب عع
ا.ت: پاشدم دیگه😭
هیون جین: آفرین

هیون جین رفت بیرون و ا.ت با هزارتا بدبختی از جاش بلند شد..اول یکم همونطوری رو تخت نشست تا مغزش لود بشه..
یکم که گذشت از جاش بلند شد و رفت سمت کمد لباس و یه لباس معمولی انتخاب کرد و پوشید، بعدشم رفت پایین تا غذا بخورن..
.
.
موقع غذا هیونجین به ا.ت گفت میخاد باهاش حرف بزنه پس موقع خواب بره تو اتاقش..
.
.
با صدای در به خودش اومد و گفت بفرمایید..
در باز شد و جسم کوچیک اون دختر تو چهارچوب در نمایان شد..

هیون جین: بیا بشین

ا.ت رفت داخل و در رو پشت سرش بست..
بعدش رفت نزدیک تر و رو صندلی روبه روی هیونجین نشست..

ا.ت: چیکارم داشتی؟
هیون جین: میخام درمورد کاری که قراره انجام بدی بیشتر باهات حرف بزن...
ا.ت: بزار اول من یه سوال ازت بپرسم
هیونجین: بپرس
ا.ت: چرا خودت اون مدارک رو برنمی‌داری؟
هیون جین: اتفاقا میخاستم درمورد همین باهات حرف بزنم..
ا.ت: خب بگو! بگو چرا خودت اونارو برنمیداری؟اصن تو که خودت اونارو داری؟( چیشدددد؟؟؟؟!!)
هیون جین: درسته من اونارو دارم و خیلی راحت میتونم اونارو بردارم اما به این فکر نکردی که اگر من اونارو بردارم و اون آقای چو لعنتی بفهمه که مدارک گمشده میخاد بگه برو دنبالش بگرد؟؟؟؟اون وقت‌ چیکار کنم؟؟ کیو براش ببرم خودمو؟
ا.ت: باشه قبوله آره من زیاد بهش فکر نکردم..ولی به من حق بده..تو اون روز تو اداره یهو اومدی جلوی من نشستی..توقع داشتی چیکار کنم؟؟تو اون همه مدت منو دنبال کردی..اما واسه چی؟؟؟


فلش بک به چند روز قبل

چو: سوهو!
سوهو: بله قربان؟
چو: ظاهراً یکی داشته میرفته سمت آدمای هوانگ هیونجین که افسر ها دستگیرش کردن یه لطفی بکن و برو ازش بازجویی کن امروز افسر جانک نیومده
سوهو: چشم قربان

وقتی وارد اتاق بازجویی شد به کسی که اونجا نشسته بود اول نگاه نکرد..فقط رو به روش روی صندلی نشست و مدارک و پرونده هارو مرتب کرد..بعد از اینکه مطمئن شد همچی طبق رواله سرش رو بالا آورد..اما با چیزی که مواجه شد به طرز خیلی وحشتناکی ضربان قلبش رفت بالا..
اصن فکرش هم نمی‌کرد کسی که این همه مدت دنبالش بوده رو اینجا تو این وضعیت ببینه..

ا.ت: یاا اجوشی به چی زل زدی؟
سوهو: به یه مجرم
ا.ت: درست صحبت کن!
سوهو: چرا باید با یه مجرم درست صحبت کنم؟
ا.ت: شاید چون من می‌دونم تو کی هستی!
سوهو: چی داری برا خودت میگی؟!
ا.ت: یااا..هوانگ هیونجین تو واقعا بازیگر خوبی هستی! جدی جدی داشت باورم میشد که افسر لی سوهو یه شخصیت واقعیه!

هیون جین پوزخندی زد و رو میز خم شد تا ا.ت نزدیک تر بشه..

هیون جین: میدونستی باهوشی زیاد خطرناکه؟
ا.ت: اوهوم
هیون جین: واسه چی اومده بودی دنبال من؟
ا.ت: چون خسته شدم از اینکه شبا تو خیابون بخابم
هیون جین: ببخشید ولی من هتل نیستم
ا.ت: معلومه که نیستی تو بجای هتل یه عوضی هستی که منو آواره کرد
هیون جین: دنبالت بودم چون میخاستم باهات حرف بزنم
ا.ت: درمورد چی؟ همون موضوع قبل؟پارک دو هیون؟ من درمورد این موضوع قبلا هم جوابمو گفته بودم
هیون جین: درسته اون موقع میخاستم باهات خوب رفتار کنم ولی الان تو مجبوری طبق دستور من عمل کنی
ا.ت: می‌دونی چیه هیون جین تو یه عوضی اشغالی که بویی از انسانیت نبردی