ترکم نکن

پارت سیزدهم

از زبان آنجل=سعی میکردم حواسم و جمع کنم و به کارم برسم ولی هر چند دقیقه یه بار یاد حرفای جونگکوک میفتادم و از خجالت دلم میخواست زمین دهن باز کنه برم توش

جونگکوک: آنجل

سرم و بلند کردم و نگاش کردم

آنجل: بله؟

جونگکوک با یه لبخند گفت

جونگکوک: این قسمت رو یکم بیشتر بزن

آروم سرم و تکون دادم و دوباره مشغول شدم ولی حس میکردم داره نگام میکنه..چند ثانیه بعد نتونستم تحمل کنم و با خجالت گفتم

آنجل: چیزی شده؟

جونگکوک: نه فقط دارم نگاه میکنم

چشمام گرد شد و با تعجب نگاش کردم

آنجل: به چی؟(با تعجب)

جونگکوک خندید و گفت

جونگکوک: به اینکه چطوری همون دختری که توی پاساژ اون همه حرف میزد الان اینقدر ساکت شده(با خنده)

با حرص نگاش کردم و با پرویی گفتم

آنجل: اون دختر رو نمیشناسم(حرصی و پرو)

جونگکوک زد زیر خنده و گفت

جونگکوک: چرا اتفاقا خیلی خوب میشناسمش(با خنده)

آنجل: خب من دیگه حرف نمیزنم(اخم فیک)

جونگکوک: چرا؟(با چشمای خندون و تعجب)

آنجل: چون هرچی میگم بعدا علیه خودم استفاده میشه(با اخم فیک)

جونگکوک دوباره خندید و گفت

جونگکوک: باشه قول میدم دیگه مسخرت نکنم

یه لبخند کوچیک زدم و دوباره سرم و پایین انداختم ولی ته دلم یه حس عجیبی داشتم انگار از اینکه جونگکوک باهام شوخی میکرد خوشحال بودم ...