- Part 1.
بارون بود که نم نم میبارید، قدمهاشو آروم روی زمین خیس میذاشت.
اواخر پاییز بود و اون خیابون، اون کوچه و اون بارون ، خاطرات گذشته رو براش تداعی میکرد.
سعی میکرد به گذشته و آدماش فکر نکنه ولی نمیتونست، اون چهرهی معصوم و چشمهای مشکی که دنیاش رو سیاه کرده بود، محال بود یادش بره.
لبخند مادرش، حرفهای پدرش، ناراحتی برادرش و، عشق خواهرش . .
اینارو نمیتونست فراموش کنه، هرگز.
راستی چیشد که به اینجا رسید؟ سرگرد علی نواب، مردی که سعی میکرد زندگی و به کام خودش و هیچکس دیگهای تلخ نکنه.
الان تلخ بود، مثل لیوان قهوهی سرد شدهی توی دستاش.
صدای زنگ موبایلش روی افکارش خط انداخت، با اینکه حوصله هیچ بنی بشری رو نداشت اما با دودلی جواب داد، سرهنگ بود.
- بله.
- سلام علی جان خوبی پسرم؟
صداش رو صاف کرد و با لبخندی که برای لحضهای روی لبش ایجاد شد گفت:
- سلام سرهنگ، به خوبی شما نمیرسیم، بفرماید کاری داشتید؟
- اره داشتم، پروندهی اون پسر 8 ساله که به قتل رسیده بود تکمیل شده و نامه دادگاه برای بازرسی اومده، بیا و با چند تا مامور برو برای بازرسی، مثل اینکه برای رضا مشکلی پیش اومده و نتونسته بیاد.
کلافه دستی به صورتش کشید، یعنی نباید روز مرخصی برای خودش میبود؟ همش کار و کار و کار؟
برخلاف تصمیم قلبیش گوشی رو به اون گوشش نزدیک کرد و گفت:
- مشکلی نیست، خودم رو میرسونم.
- باشه، خدانگهدار.
تماس رو قطع کرد و راه رفته رو برگشت، باز هم یه روز خسته کنندهی دیگه.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
صدای بیسیم از هر طرف به گوش میرسید و عدهای پشت نوار زرد رنگ ایستاده بودن، همهمهی ایجاد شده کلافهش کرده بود.
وقتی به محل بازرسی رسیدن متوجه جمعیت شدن، جلو که اومدن با کمک تیم قبلی که سرهنگ فرستاده بود فهمیدن بجز اون پسر بچهای که سه چهار روز پیش به قتل رسیده بود، دو جسد دیگه تو زیر زمین پنهان شده بودن، برای شناسایی به پزشک قانونی فرستادنشون و الان منتظر نامهی دادگاه بودن تا ساکنای آپارتمان و برای بازجویی بفرستن.
هوا گرم بود و آفتاب مستقیم به سرش برخورد میکرد، بین اون گرما و سر و صدا تحملش رو از دست داده بود و هر لحضه ممکن بود فریادی سر همه حضار بزنه، ولی پای آبرو و شغلش درمیون بود.
آدم دهن بینی نبود، فقط نمیخواست جلوی اون همه دوربین یه بلا و مصیبت دیگه سرش آوار شه.
#رمان #رماننویسی #داستان #داستانخوانی #نویسنده #ترند #هانا #اکسپلور #منتخب
اواخر پاییز بود و اون خیابون، اون کوچه و اون بارون ، خاطرات گذشته رو براش تداعی میکرد.
سعی میکرد به گذشته و آدماش فکر نکنه ولی نمیتونست، اون چهرهی معصوم و چشمهای مشکی که دنیاش رو سیاه کرده بود، محال بود یادش بره.
لبخند مادرش، حرفهای پدرش، ناراحتی برادرش و، عشق خواهرش . .
اینارو نمیتونست فراموش کنه، هرگز.
راستی چیشد که به اینجا رسید؟ سرگرد علی نواب، مردی که سعی میکرد زندگی و به کام خودش و هیچکس دیگهای تلخ نکنه.
الان تلخ بود، مثل لیوان قهوهی سرد شدهی توی دستاش.
صدای زنگ موبایلش روی افکارش خط انداخت، با اینکه حوصله هیچ بنی بشری رو نداشت اما با دودلی جواب داد، سرهنگ بود.
- بله.
- سلام علی جان خوبی پسرم؟
صداش رو صاف کرد و با لبخندی که برای لحضهای روی لبش ایجاد شد گفت:
- سلام سرهنگ، به خوبی شما نمیرسیم، بفرماید کاری داشتید؟
- اره داشتم، پروندهی اون پسر 8 ساله که به قتل رسیده بود تکمیل شده و نامه دادگاه برای بازرسی اومده، بیا و با چند تا مامور برو برای بازرسی، مثل اینکه برای رضا مشکلی پیش اومده و نتونسته بیاد.
کلافه دستی به صورتش کشید، یعنی نباید روز مرخصی برای خودش میبود؟ همش کار و کار و کار؟
برخلاف تصمیم قلبیش گوشی رو به اون گوشش نزدیک کرد و گفت:
- مشکلی نیست، خودم رو میرسونم.
- باشه، خدانگهدار.
تماس رو قطع کرد و راه رفته رو برگشت، باز هم یه روز خسته کنندهی دیگه.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
صدای بیسیم از هر طرف به گوش میرسید و عدهای پشت نوار زرد رنگ ایستاده بودن، همهمهی ایجاد شده کلافهش کرده بود.
وقتی به محل بازرسی رسیدن متوجه جمعیت شدن، جلو که اومدن با کمک تیم قبلی که سرهنگ فرستاده بود فهمیدن بجز اون پسر بچهای که سه چهار روز پیش به قتل رسیده بود، دو جسد دیگه تو زیر زمین پنهان شده بودن، برای شناسایی به پزشک قانونی فرستادنشون و الان منتظر نامهی دادگاه بودن تا ساکنای آپارتمان و برای بازجویی بفرستن.
هوا گرم بود و آفتاب مستقیم به سرش برخورد میکرد، بین اون گرما و سر و صدا تحملش رو از دست داده بود و هر لحضه ممکن بود فریادی سر همه حضار بزنه، ولی پای آبرو و شغلش درمیون بود.
آدم دهن بینی نبود، فقط نمیخواست جلوی اون همه دوربین یه بلا و مصیبت دیگه سرش آوار شه.
#رمان #رماننویسی #داستان #داستانخوانی #نویسنده #ترند #هانا #اکسپلور #منتخب
- ۴.۰k
- ۱۷ دی ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط