یـــک نعــــره ی مســـتانه ز جــــایی نشــــنیدیم

یـــک نعــــره ی مســـتانه ز جــــایی نشــــنیدیم

ویــران شــــود این شـــهر که میــــخانه نـــدارد!

__________________

یــــک جـــــهان بر هــــم زدم وز جــــمله بگزیــــدم تـــو را

مـــن چه می کــــردم به عالـــم گر نمـــی دیدم تــــــو را

__________________

یــک جرعـــه ی ان مســــت کند هـــر دو جــــهان را

چـــــیزی که لبـــــت ریخـــت به پیــــمانه ام امشــب

________________

من عاشـــق رســـوایی ام ،دیوانـــه ی تنــــهایی ام

اواره ی هرجــــایی ام تو هـــرچه میخــــواهی بــــگو

_______________


دوســــتت دارم و دانـــــم که تـــویی دشــــمن جانـــم

از چـــه با دشـــمن جانـــم شـــده ام دوســـت ندانـــم
دیدگاه ها (۲)

باران که شدى مپرس ، اين خانه کيستسقف حرم و مسجد و ميخانه يکي...

از من بگریزید که مِی خورده‌ام امروزبا من منشینید که دیوانه‌ا...

#اندوه_تو#کاشانه_ام#یک_جرعه#مست_کند#هر_دو_جهان#لبت#پیمانه_ام...

از من بگریزید که می‌خورده‌ام امشببا من منشینید که دیوانه‌ام ...

اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشبمهمان عزیز آمده در خانه‌ام ام...

‍ من بغضِ غمم، اشکِ شبم، شانه ندارمآواره و ویران شده‌ام، خان...

من به پیغام تو ای دوست ز کاشانه دویدمسر و پا جان شدم از پی ج...

مِی و میخانه مست و مِی کشان مست زمین مست و زمان مست آسمان مس...

اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشبمهمان عزیز آمده در خانه‌ام ام...

هربیت لبت مصرعی از جام شراب استمستانه ترین زخمه ی سنتور و رب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط