هرچقدر بد شدی بازم، حرف رفتن نزدم

هرچقدر بد شدی بازم، حرف رفتن نزدم
تو همش راهتو رفتی... من همش راه اومدم
تا به سختی ها رسیدی، خودتو باختی چرا؟
اگه دوریم دغدغت بود، دورم انداختی چرا؟
هرکاری کردم به چشمت،اصلا نیومد
ببخش عزیزم که همین ازم بر اومد
چی شد اون حس زلالت؟
اون دل ساده و صاف؟
لااقل دستشو ول کن جلو من،
بی انصاف من دلم قد یه دریاست...
طاقتم خیلی کمه
نگیردستاشو اقلا پیشم انقد محکم
تا یکی اومد سراغت، دل من رو پس زدی
توکنار کشیدی اما، کاش کنار میومدی...
به هر دری زدم که تو، آروم بگیری
حالا که خوبه همه چی، توداری میری
اگرچه رفتی عزیزم، با عشق تازه
ولیکن این در رو به تو همیشه بازه
یه روزی خسته میشی از، پرسه و ولگردی
یا پشیمون میشی از اینکه منو ول کردی
تازه خاستم پر بگیرم که شکستی بالمو
توکه جای زانوهام نیستی، بفهمی حالمو