باید فراموشت کنم!

باید فراموشت کنم!
باید فراموشت کنم!
چندی ست تمرین می کنم...
من می توانم! می شود!
آرام تلقین می کنم...
حالم نه ... اصلا خوب نیست
تا بعد... بهتر می شود...
فکری برای این دل آرام غمگین می کنم
من می پذیرم...رفته ای!
و برنمی گردی همین!
خود را برای درک این صدبار تحسین می کنم!
کم کم ز یادم می روی
این روزگار و رسم اوست
این جمله را با تلخی اش صدبار تضمین می کنم!