میگفت یه وقتایی گریه کردن خوبه. دلت سبک میشه. بغضای کهنه

میگفت یه وقتایی گریه کردن خوبه. دلت سبک میشه. بغضای کهنه رو می تکانی و جا برای بغض های جدید باز میکنی. همیشه که گریه بد نیست. یه وقتایی از رویِ خوشحالیه. همون موقعایی که حالِ دلت انقدر خوب میشه که واژه ها ناتوان میشن از بیانِ حست. اون موقع ست که اشکات راه میگیرن. یا وقتایی که دلت تنگه .. گریه کن . گریه کن و فضایِ دلت رو باز کن برایِ اون دلتنگیِ شیرین. اما یه وقتاییم هست که گریه کردن اصلا جواب نمیده . هرچی گریه میکنی از تو خورده میشی انگار. هق هق میکنی و دلت ، وجودت آوار میشه رویِ سرت ..
یه معدود زمان هاییم هست که گریه میکنی. اما این گریه ها اشک ندارن. چشماتو خیس نمیکنن. نفستو بند نمیارن. فقط وجودتو خالی میکنن. تهِ این گریه ها تو آینه که به خودت نگاه کنی جایِ چشمات دو تا سیاهچاله یِ بی انتها میبینی .. و امان از این زمان که میشه سرآغازِ از دستِ دادنِ خودت ..