در ستاره بارانِ میلادت

در ستاره بارانِ میلادت
میان احساس من
تا حضور تو
حُبابی است از جنس هیچ
از دستان من
تا لمس نگاه تو
آسمانی است به بلندای عشق
جشن میلادت را به پرواز می روم
دراین خانگی ترین آسمانِ بی انتها
آسمانی که نه برای من
نه برای تو
که تنها برای “ما” آبیست
دیدگاه ها (۴۶)

خیال تو نسیم گونه می وزد و شمیم عطر تن تو می پیچد بر دشت شقا...

میزنم سازی بیا، امشب به سازم ساز کن دلبری کن از من و امشب بر...

تو را هم عاشقم، هم بی نهایت دوستت دارم و می دانم تو میدانی ک...

Where Love Met Its End : جایی که عشق به پایانش رسید

فرزند کدام دریا بودی...؟ که سَهمَت از ارث موج موهایت شد؟!#س...

داستان کودکانه «بوسه‌ی ستاره و قلب مهربان» به نویسندگی رزیتا...

اگر برای تو تن‌پوشی بودم، لااقل در سرمای پاییز در راه به کار...

دوستتـ دارمـ، مثل درختی که باران را. بی‌نیاز از دلیل، بی‌انت...

بعضی عشق‌ها شبیه لحظه‌ای کوتاه‌اند؛ می‌آیند، قلب را به تپش م...

ترس در میان عشق پارت²که .... کوک دست ستاره را محکم گرفت و به...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط