دنیا سکانس تلخ یک سریال تکراریست

دنیا سکانس تلخ یک سریال تکراریست
گاهی تماشا کردنش از روی بیکاریست

تو عاشق من می شوی اما برای تو
انگار بازی کردن این صحنه اجباریست

باور نکن وقتی که می گویم خدا حافظ
نصف دیالوگ های من از روی ناچاریست

باید بسوزانم تمام نامه هایت را
دیگر مرور خاطرات تو خود آزاریست

در قسمت بعدی اگر تو دیر برگردی
زیر سر این ساعت خونسرد دیواریست

تیتراژ آخر ، جای تو در قلب من مثل
یک صندلی خالی کهنه در انباریست