من دهکده ای دورم و تو مثل قطاری

من دهکده ای دورم و تو مثل قطاری
تنها هیجانم شده ای ، گاه گداری

لب های تو کشف همه ی جاذبه ها بود
وقتی که به لبخند تو افتاد اناری

در معرض لبخند تو بسیار شبیه است
احوال دل دلهره دارم به شکاری

در ذهن زمان درک دل تنگ من این است:
معصومیت جوجه در اندیشه ی ماری

رفتار زمان با من متروکه ی خاموش
بادی که گذر می کند از روی مزاری

حس می کنم این خانه مرا می خورد آخر
مثل بشر عصر حجر در دل غاری

زاینده ی زاری شده طبعی که طرب داشت
این قابله بعد از تو شده "خاک سپاری"

وقتی که نباشی گذر عمر به چشمم
هرچند غنیمت ، نمی ارزد دو هزاری

در هر مطبی رای پزشکان من این است ؛
دلتنگ به دیوانگی محض دچاری

تنهایی من مشکل فقدان بشر نیست
گفتم به همه خیر ، که گویم به تو آری .