‌ ‌ ‌‌⋆‌ ‌ ‌آسمان چشم او آیینه کیست، آن که چون آیینه با م

‌ ‌ ‌‌⋆‌ ‌ ‌آسمان چشم او آیینه کیست، آن که چون آیینه با من روبرو بود.
درد و نفرین درد و نفرین بر سفر باد. سرنوشت این جدایی دست او بود.
من گلی پژمرده بودم، گر تو را صد رنگ و بو بود. ای دلت خورشید خندان، سینه تاریک من، سنگ قبر آرزو بود.