بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم : نکاتی در باب تاریکی :
اینان سه تجلّی از یک ذات‌اند که در همکاری تنگاتنگ و در راستای تحقق طرح الهی‌اند.
هیچکدام در قلمروهای یکدیگر دخالتی ناموجه و ناساز ندارند.
آنچه هست ارتباط و بده و بستان است.
زیرا قرار است که در هر بار چیزی ارزشمند و جاودانه از دل تاریکی که مقرِ دستگاه خلقت اسراری نور أعلیٰ است به منصهٔ ظهور رسد. می‌توانی خروجی کار را انسان‌های‌ واصِل و کاملی بدانی که براساس نمونهٔ انسان ازلی یعنی انسان نورانی اولیه ساخته و پرداخته شده‌اند.
در هر دوره‌ای ذراتی از قلمرو نور ، یعنی ذراتی نورانی ، به ضرورت وارد قلمرو تاریکی می‌گردند.
زیرا همانطور که گفته شد این خلقت و محصول شگفت آن، نتیجهٔ همکاری و هم‌یاری هر دو قلمرو است. باید نطفه‌ای مستعد با قابلیت تحول ، از این دو نیرو، شکل گیرد. این ذرات نورانی به محض ورود، تاریک شده و به عبارتی لباس تاریکی به تن می‌کنند. زیرا کل این فرآیند در تاریکی محقق می‌شود. مراتبی است اسراری که حتی ملائکهٔ مقرب هم نباید شاهد آن باشند.
که نیستند. این مقام و جایگاه تنها از آنِ است - لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ - کسی آنها را جز او نمی داند.(سوره انعام بخشی از آیه 59)
اینطور نیست که در قلمرو تاریکی هیچ نوری نباشد. در آنجا هم نورهست اما نورهایی‌ اند که بجای شناخت؛ تردید و توهّم را دامن می‌ زنند.نورهایی که باطن امر را بیش از پیش مستور می‌سازند. این نورها خود حجاب‌ اند. ظاهرِ چیزها را نشان می‌ دهند اما روند باطنی‌شان را هرگز.
قلمرو تاریکی برخلاف تصور بسیاری، قلمرو مهم و اساسی است. کارگاه هستی در آن است و تمامی به ظهور رسیدگان بقول قرآن از این کارگاه از این قلمرو و از ظلمات ثلاث آن سر برون آورده‌اند.
آن‌ سالکی که به راه جامعِ اضداد است امید که بخوبی دریابد که چه رفت.(پایان)