بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
بنابراین، از کلی‌ترین تا جزئی‌ ترین مواضع و امور، با تفکر دربارۀ آن، به عقل ارجاع داده می‌شود و سپس به حکم عقل، تصدیق یا تکذیب می‌ گردند؛ اما کسی که هوای نفس را حاکم بر مملکت وجود نموده، عقلش محبوس می‌گردد.
علم :
علم همان دانایی -دانش است؛ البته در ادبیات عربی، معنای وسیع‌تری دارد.
عالَم یعنی علامت‌ها یا به فارسی همان نشانه‌ها، و عِلم یعنی شناختن این نشانه‌ها به عنوان نشانه؛ یعنی هر نشانه‌ای، هدفی را نشان می‌ دهد که غیر از خودش می‌ باشد.
دانشمندان امروزی نیز تازه به این حقیقت رسیده‌اند که علم، یعنی: نشانه‌شناسی!
عقل خودش به نور علم می‌بیند. کسی که کور است، هیچ نوری سبب دیدنش نمی‌ شود، و کسی که دو چشم بینا دارد، اما در تاریکی قرار گرفته است نیز چیزی نمی‌ بیند.
وحی : وحی خودش عِلم، یعنی نور عقل است. خداوند متعال دو کتاب علمی در مقابل انسان گشوده است تا بشناسد و تشخیص دهد؛ و امر به مطالعۀ متفکرانۀ هر دو کتاب نموده است. یکی کتاب خلقت است و دیگری کتاب وحی، که بیان همان خلقت می‌باشد.
پس علم، دانش، آگاهی و البته با بصیرت ژرف نگری، سبب تشخیص حق و باطل و یا همان درست و غلط در دیدگاه‌ها می‌شود.
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: اگر حدیثی از من به شما نقل شد که با عقل و وحی مطابقت نداشت، به سینۀ دیوار بکوبید و نپذیرید. یعنی مطلبی که یا عقل آن را تصدیق نکند، و یا با علم که وحی سراسر علم است، مطابقت نداشته باشد، چه رسد که منافات داشته باشد.
اگر کسی وسط روز بگوید: اکنون شب است، شما این دیدگاه را رد میکنید، چرا با علمی که از روز حاصل می کنید و با نتیجه‌ای که عقل تصدیق می‌کند، مغایرت و منافات دارد.(پایان)