ای جان من خسته درمانده فدایت

ای جان من خسته درمانده فدایت
من منتظرم بشنوم از دور صدایت

شاید به صدایت کمی آرام بگیرد
این قلب به خون خفته از جور و جفایت

این دل و دیده و هر آن چیز که دارم
رفته به سر زلف پریشان رهایت

من راه فراری ز حصار تو ندارم
خون من و دل ،گردن خیل مژه هایت

کوچیده ام از خویش و به سوی تو شتابان
تا بال و پرم را بگشایم به هوایت

قلبی که شکسته است در این مرحله از عشق
افتاده چنان پیچک سرگشته به پایت

عمری ست به دنبال توام خسته و تنها
عمری ست که من می زنم از دور صدایت