‫عجب رسمیه رسم زمونه

‫عجب رسمیه رسم زمونه
‫خونه مون عیدا پر مهمونه
‫می رن مهمونا از اونا فقط
‫آشغالِ میوه به جا می مونه

‫کجاست اون کیوي ؟ چی شد نارنگی
‫کجا رفت اون موز ؟! خدا می دونه
‫جعبه خالی ِ شیرینی هنوز
‫گوشه ي طاقچه پیش گلدونه

‫عطرش پیچیده تا آشپزخونه
‫شیرینیش کجاست ؟ خدا می دونه
‫می رن مهمونا از اونا فقط
‫جعبه ي خالی به جا می مونه

‫از بس خونه رو به هم می ریزن
‫آدم مثل اسب)!( تو گِل می مونه
‫یکی نیست بگه خداوکیلی
‫جاي پوست پسته توي قندونه

‫قند نصفه ي عموجون هنوز
‫خیس و لهیده ته فنجونه
‫خالا خداییش قندش مهم نیست
‫کنار اون قند نصف دندونه !

‫می رن مهمونا از اونا فقط
‫نصفه ي دندون به جا می مونه
‫پسته ي خندون ، بادوم شیرین
‫فندوق در باز ، مال مهمونه

‫پرسید زیر لب یکی با حسرت :

‫که از این آجیل ، به غیر از تخمه ،
‫واسه ما بعدها چی چی می مونه