بقیه اش...p2
صدایی از گلویش خارج شد اما حالا مشابه به ناله ی خسته ی اسبانش بود که ترق ترق سم بر ان تن های بی جان می نهادند تا صاحب الامور را از تلاش نا کافی اما سخت ارضا کنند.غرولند کنان هِی کرد و می نالید تا تفکر مهربان را از سر بیرون راند که اجساد بی جان،جان بر کف گزاشته بر خیابان ریخته معترضانه در برابر پلیس های آبی و قرمز پوش فرانسه ایستاده و تا پای جان بر آرمان های خیالی ناشی از خاصه ی آدمی برای اتمام تحمل سختی و سر در هر سوراخی کردن برای پیدا کردن ذره ای مسرّت بخشیدر زندگی.جنگیده و حالا جان به جان افرین تسلیم کرده در برابر او نیز سر که هیچ،تن بر خاک نهاده اند شاید که آنها با اندک تلاش بی اهمیتشان که بی شک از روی قصد نبوده و غرض سقوط آن پادشاهی ثروتمند فقیر بوده اورا راهی کاخی در پاریس کنند تا احوالات اعلاحضرت و اعلیاحضرت را با توجه به نامه ی مچاله شده و محتویات مخاطره آمیز که زمانی سر را از تن جدا میساخت،بررسی کنند.و او آنجا می ایستاد و تماشا میکرد که چطور درباریان ناز پرورده با کفش های براق و ساق های کشیده،پارچه های اشرافی و رفتار منتقدانه به شلوار های گشاد و پارچه های درجه هشت،ناسزا و دعوا چنان عادت میسازند که تو گویی زادگاهشان جایی دورتراز کوچه ای تاریک و خانواده ای فقر و مادری هرزه نبوده.و باری دیگر این تخت و ان تخت شدن افراد را میدید که با دروغ و دغل بازی،دوز و کلک راه را بر خود باز کرده،جمعیتی مانند خود را پس زده و خود را با نامی از مهره های بازی چهارخانه ی شطرنج وزیر یا نخست وزیر که هیچکدام در ذهن تحصیل نکرده ی صاحب الامور نمی گنجایید و تفاوتی نمیداشت قدرت در مشت گرفته و بر سر فقیران میکوفت تا مثل قلکی برای او پول بسازند.
- ۲.۲k
- ۲۴ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط