بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
اما ایشان هر دو کار را با هم انجام دادند. وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ.
دقت کنیم که فرمود: حَقٌّ مَعْلُومٌ - و نفرمود بخشش شما! یعنی کسی که آنقدر بیچاره شده که می‌آید تقاضای کمک می‌کند و یا کسی که تقاضا نمی‌کند، اما شما می‌بینید که محروم واقع شده یا مسکین زمین خورده است، یک حقی در اموال شما دارد که آن نیز معلوم است. هم این که حق اوست معلوم است و هم این که این حق در اموال شما چه مقدار است، معلوم می‌باشد و هم این که حق هر کسی، در چه شرایطی از او و شما چقدر است، معلوم است.
بنابراین، نزد مؤمنان حقیقی، اقامه کنندگان نماز نماز نه نماز خوانان، وقتی سائل می‌آید و درخواست خود را مطرح می‌نماید، در واقع حقش را مطالبه می‌ نماید. پس اگر حق اوست و می‌شود ادا نمود، باید فوری ادا نمود.
اگر آن سائل می‌دید که امیرالمؤمنین علیه السلام در حال نماز است، دیگران نیز یا در نمازند و یا توجهی نمی‌کنند، سپس گرفتار، ناامید، سرخورده و ناراحت بیرون می‌رفت، چه می‌شد و یا در گوشه‌ای می‌نشست که نماز آقایان به اتمام رسد، نگران و مضطرب می‌ماند و سپس مجدداً دست حاجت دراز می‌کرد و صدایش را به کمک‌خواهی بلند می‌کرد، چه می‌شد؟!
تفاوت نیکان و مقربان : اگر کودکی در میان بزرگسالان، ناگهان بخندد یا گریه کند، یا بدود؛ به نظر همه خوش می‌آید و چه بسا او را در آغوش بگیرند، یا حتی به خنده‌اش بخندند و به گریه‌اش ناراحت و نگران شوند؛ اما اگر بزرگسالی چنین نماید، می‌گویند: اگر دیوانه نباشد، بسیار بی‌ادب و بی‌نزاکت است و یا قصد تحقیر و مسخره و به هم زدن دارد!
پس، همه یکسان نیستند. در سوره‌ واقعه نیز می‌فرمایند که مؤمنان بر دو دسته هستند، یا اهل سبقت هستند (السابقون) و یا اهل یُمن و برکت (اصحاب الیمین)، پس همانطور که مراتب اینان متفاوت است، تکالیف‌شان نیز متفاوت است.
لذا بسیار گفته‌اند که -حَسَناتُ الاَبْرارِ سَیئاتُ الْـمُقَرَّبینَ ، یعنی بسیار از کارها که برای نیکان حسنه است، برای مقربان گناه است.
به عنوان مثال: بنده اگر هفته‌ای یک شب نیز موفق به نماز شب شوم، کار خیلی حسنه‌ای انجام داده‌ام، اما برای آن عالمی که می‌خواهد به مراتب بالاتری برسد، حتی یک شب نافله‌ شب نخواندن نیز بسیار ناپسند است و در قرآن کریم آن را بر پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله واجب نمود و بالتبع بر اهل عصمت علیهم السلام واجب می‌باشد.(ادامه دارد...)