(دو روی متفاوت زندگی)

(دو روی متفاوت زندگی)

ویو کایاتو:
چند سال بعد..........
(کایاتو این جا ۱۳ ساله ست)
اوبیتو منو از خواب بیدار کرد
کایاتو:اوبیتو چیزی شده؟
اوبیتو:زود باش بریم اون جا بهت میگم
کایاتو: باشه
رفتیم نزدیک سرزمین برنج
اوبیتو: کایاتو ببین من دارم میرم باشه
کایاتو:کجا میری؟
اوبیتو:ی سفر کوچیک
کایاتو:دوباره می‌بینمت؟
اوبیتو: حتماً
کایاتو:پس.....تا اون موقع خداحافظ
اوبیتو: خداحافظ
کایاتو:اوبیتو
اوبیتو:چیزی شده
کایاتو: دوست دارم اوبیتو
اوبیتو:منم همینطور
بعد اوبیتو رو بغل کردم و اون رفت
اون به من گفت این جا برم کار پیدا کنم و کار کنم خب بزن بریم تو کارش
۱ساعت بعد
اوففففففففف همه جا رفتم ولی هیچ جا به من کار نمیدن
یک مغازه دار:دختر جون چی شده؟
کایاتو:میخوام یک جا پیدا کنم که کار کنم ولی هیچ جا به من کار نمیدن
مغازه دار:اگه میخوای این جا کار کن
کایاتو: واقعا؟
مغازه دار:اره میتونی از الان کارت رو شروع کنی
کایاتو: ممنون
مغازه دار:اسمت چیه دختر جون؟
کایاتو:اسمم کایاتو
مغازه دار:اوه چه اسم قشنگی
کایاتو:ممنون
بعد از یک سال کایاتو تونست خونه بخره
کایاتو: سلام اقای مغازه دار
مغازه دار:سلام امروز زود اومدی
کایاتو:اوه این کوچولو چی میگه؟
مغازه دار:این دخترمه کایچو
(عکس کایچو اسلاید دوم)
چقدر خوشگلی تو خانم کوچولو چند سالته؟
کایچو:مرسی یازده سالمه
کایاتو:اوه سه سال از من کوچیک تری خب من برم سر کارم
شب شد کایاتو برگشت خونش ولی از دهکده مه به سرزمین برنج حمله شده بود و خیلی از خونه ها خراب شده بود خیلی آدم مرده بود فقط چند خانه آسیب جدی ندیده بود که یکی از آنها خانه کایاتو بود ولی کایاتو وقتی داشت تو شهر میگشت تا شاید کسی زیر آوار مانده باشد کایچو رو دید لباس هایش پاره شده بود مو هایش به هم ریخته بود صورت و بدنش خاکی دست و پا هایش زخمی
کایاتو سریع رفت پیش کایچو
کایاتو:کایچو خوبی؟پدرت و مادرت کجان؟
کایچو با گریه پاسخ داد
کایچو:اونا....اونا زیر آوار مردن من دیدم
کایاتو کایچو رو بغل کرد و گفت: درک میکنم ولی این اتفاقیه که افتاده نمیشه کاریش کرد بریم درمون گاه زخمات رو خوب کنیم کایاتو کایچو رو برد درمون گاه و زخم های کایچو رو درمان کرد
۲سال بعد
کایاتو کایچو رو تو خونه خودش بزرگ کرد و چون تو حمله تمام انبوه ها کشته شده بودن کایاتو هم جزو انبوه شد