به لبم رسیده جانم،
به لبم رسیده جانم،
تو بیا که زنده مانم،
پس از آنکه من نمانم،
به چه‌کار خواهی آمد؟
کششی که عشق دارد، نگذاردت بدین‌سان
به جنازه گر نیایی،
به مزار
خواهی آمد!
تو بیا که زنده مانم،
پس از آنکه من نمانم،
به چه‌کار خواهی آمد؟
کششی که عشق دارد، نگذاردت بدین‌سان
به جنازه گر نیایی،
به مزار
خواهی آمد!
- ۶.۰k
- ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط