بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
اما، همین الهام نیز همچون وحی، توسط فرشتگانش به قلب‌ها نازل و القا می‌ گردد.
ج) - سخن با مخاطبان، فقط از طریق کلام صوتی صورت نمی‌پذیرد؛ بلکه هر کسی با کارهایش و آثارش دیگران را مخاطب قرار می‌دهد، چنان که هر کتابی سخن نویسندۀ آن است، هر هنری و هر کاری، پیام فاعل آن می‌ باشد و خداوند سبحان درکتاب خلقت و وحی، با بندگانش سخن گفته،خود را شناسانده و به سوی خود دعوت و راهنمایی نموده است. نقشۀ راه داده و برایش معلم، مربی و راهنما فرستاده است.
د) - اعراب جاهلیت نیز در عصر وحی می‌ گفتند: تا خدا عین همان چیزی که به او وحی نموده،به خودمان وحی نکند،نمی‌پذیریم! مثل این است که رهبری، نماینده‌ای به شهر و روستا بفرستد و به واسطۀ او پیامی بدهد و اهالی بگویند: تا خودش نیاید و به خودمان نگوید، قبول نداریم!
فرض کنید که تدریس هیچ استادی که معلومات و مکشوفات دانشمندان را تدریس می‌کند، قبول نکنند - هیچ سفیری از کشور دیگر را قبول نکنند - در مجامع حقوقی، هیچ وکیلی را نپذیرند - هیچ نماینده‌ای را برای عقد قرارداد به رسمیت نشناسند و بگویند:خودش باید بیاید هیچ کتابی را نخوانند و بگویند: نویسنده باید بیاید مستقیم به خودمان بگوید هیچ برگردان (ترجمه‌ای) را نپذیرند - داروخانه، نسخه پزشک را نپذیرد و بگوید: خودش باید بیایدو مستقیم به خودم بگوید به شبکه‌های رادیویی، تلویزیونی، یا ماهواره‌ای و اخبار و گزارشاتشات توجهی نکنند و بگویند: مستقیم نیست و ...!
انسان یک زبان ندارد : برخی گمان دارند که آدمی فقط یک زبان دارد، و آن هم زبانی است که با آن سخن می‌گوید، مانند: فارسی، آذری، عربی، انگلیسی یا ... ؛ اما چنین نیست، چنان که علم امروز، به زبان بدن پی‌برده است و حتی دروغ، راست، امید، ترس، نگرانی، ثبات، تزلزل و را از حالات اعضای صورت و حرکات دست و پا تشخیص می‌دهند.
بی‌تردید، زبان عقل با زبان قلب، با زبان روح، با زبان نفس و متفاوت است و خداوند متعال با تمامی این زبان‌ها با بندگانش سخن می‌گوید و فقط وحی، سخن با کلام می‌باشد.
علامه مصباح یزدی رحمة الله علیه: خدای متعال به زبان عقل انسان با او سخن می‌‌گوید. قوه و نور عقل را خدا به ما داده است. وقتی عقل ما حقیقتی را درك می‌‌كند و خوب و بدی را تشخیص می‌‌دهد یا به زبان خودمان امر و نهیی می‌‌كند، در واقع این سخنی است كه خدا با زبان عقل به ما می‌‌گوید.این اختصاص به بندگان خاصّی ندارد؛ خدا از راه عقل با همه‌‌ عقلا اینگونه سخن می‌‌گوید.‌ (جلسه دوم؛ مناجات خدا با بندگان)(ادامه دارد...)