غرق در اشک هایش

غرق در اشک هایش
صداهایی که او را به سوی مرز جنون هل می دهد و افکاری مسمومی که نفسش را خفه می کند
گم شده میان توهم و واقعیت و معلق بین خواب و بیداری.
چقدر تلخ است احوالش
نمی داند افسوس خاطرات رنگ رفته اش را بخورد یا قبطه آرزو های مرده.
یاد گذشته را زنده نگه دارد یا امید آینده ؟
شعله خشمش و یخ های قلبش
چه جدالیست بین احساس و منطق
و صلح چقدر بعید می نماید...