حسین پناهی ...

حسین پناهی ...

دلم میخواست های من زیادند..
بلندند...
طولانیند...
اما مهمترین دلم میخواست ها اینست که :
انسان باشم.
انسان بمانم .
انسان محشور شوم...
چقدر وقت کم است .
تا وقت دارم باید مهرورزی کنم به همین چند نفر که ازتمام مردم دنیا بامن نفس می کشند.
باید مهر بورزم به همین جغرافیایی که سهم من است از جهان.
وقت کم است بایدخوب باشم .
مهربان باشم.
ودوست بدارم همه زیباییها را ......
میگویند انسانهای خوب به بهشت میروند اما من میگویم انسانهای خوب هرکجا باشند آنجا بهشت است