رفیق که باشی....

رفیق که باشی....
فرقی نمی کند که زن باشی یا مرد؛ بزرگ باشی یا کوچک؛ دور باشی یا نزدیک...
رفاقت فاصله ها را
پر می کند...گاهی با حرف... گاهی با سکوت. ..
نسبت ها بی معنی
می شوند... فرقی نمی کند مادرباشی، یا فرزند یا همسر...
رفیق که باشی...
فرقی نمی کند کدام خون در رگهایمان جاریست...
ازکدام نسلیم یا
کدام فصل...
کدام سقف بالای سرمان..کدام خاک قلمرومان...
رفیق بودن لفظ
ظریفی ست...
نه مقدس مثل عشق؛؛ نه سرسری مثل همسایه...
یک سود، دوسویه....
نه تنها میان من و تو.... میان من و من....
رفیق که باشی، انتظارها تهدید نیستند...
یک بازی بدون بازیچه...
فرقی نمی کند جیب هایت پراست یا خالی....
هرچه هست میان دستهای توست، در فکرت، در قلبت و عملت...
رفاقت نه وصل است ونه فصل، گرهی میان من و دنیا....
مرا رفیق خواندی؛؛ اعتمادها با لفظ تو رنگ می گیرد....
می شوی همسفر..
همسفره..
هم کاسه..
هم حرف!!!
" رفیق"