دلبـری دارم خیـالی کـه دلـم را مــی خـرد

دلبـری دارم خیـالی کـه دلـم را مــی خـرد
پا به پای من مـرا بــر شهــر دلها می بـرد

بال پــروازم شــده تا پـر کشــم بـر آسمـان
در کنـارم هـر کجـا باشـم کنـارم می پـــرد

مست آغوشش منم اوگاه خوب وگه خراب
گـوشـه ای خلـوت بـروی بازوانـم میخـزد

می دهد باصوت ارامی به گوش من جلا
مثـل بادی عاشقـانه در وجـــودم می وزد

باز هم مـن هستم و آوای اشعــار خیــال
درخیالاتم دلم را خوش به غارت می برد

زندگــی مثل یه رویا گاه شیـریـن گاه تلخ
گاه سوی خنده و گاهی به گریــه می برد