جانانم...

جانانم...
روزهای سیاه محکوم به تمام شدن هستند اما فراموش نمی‌شوند. روشنی فردای من و تو مدیون تاریکی امروزمان است. خودت می‌گفتی که رسیدنِ برگ‌های درخت به خورشید، مدیون فرو رفتن ریشه‌ها در تاریکی خاک است. حالا هر چه ریشه بیشتر در سیاهی فرو برود، برگ‌های بیشتری فردا به نور خورشید خواهد رسید. روزهای روشن می‌آیند. تکیه می‌کنیم به ریشه‌های فرو رفته در تاریکی‌مان. هر چه باشد، دانه‌ی ما را در دل تاریکی‌ها کاشته‌اند. ذات ما به همین تناقض زنده است. هیچ دانه‌ای از روشنی به تاریکی نرسیده و همه از سیاهی به سفیدی می‌رسند. هر چقدر که به نور نزدیک‌تر بشویم، از آن‌طرف بیشتر در دل سیاهی‌ها ریشه خواهیم دواند. از تاریکی نباید ترسید جانانم...
#فهیم_عطار
دیدگاه ها (۲)

پاییز، تجسم زیبای تناقض‌هاست رقص رنگ‌ها در آغوش زوال، لبخند ...

بیا با همـ حرفـ های نارنجی بزنیمـ مثلا رازهایتــ را بگو انگا...

داستان کودکانه سفرِ «سِتاره» به دنیای سبز به نویسندگی رزیتا ...

داستان کودکانه «قلبی که اندازه آسمان می‌تپید» به نویسندگی رز...

***### 🖤 **رمان: ازدواج اجباری با یک مافیا**### **پارت ۱۱:به...

سلام به روی ماه تونگذرم از خیال تو......::::::::ملکه خوب ها

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

شیطانِ مزاحم پارت : 𝟏 نور طلایی خورشید از میان پرده‌های سفید...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت دوم :و همه را خدا خالق کرده...

جواب بی تقوایی های مجازی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط