کاش می شد خنده ها را قاب کرد

کاش می شد خنده ها را قاب کرد
راه واقعی ِ عاشقی را باب کرد
روح را با عشقِ راستین سیراب کرد
برف نفاق وِ دوری را با بوسه آب کرد
با صداقت چشم ها را شست و باز کرد
شب هایِ تاریک را بسی ،مهتاب کرد.

درامتداد وداع / سعید