کوچه را با پا ورق زد، خانه‌ام را دید و رفت

کوچه را با پا ورق زد، خانه‌ام را دید و رفت
یک سبد از بار احساسم نگاهش چید و رفت

من به دنبالش به شوقی با قدم های کبود
رفتم اما او به من بی اعتنا خندید و رفت

در سکوت شب شدم مهمان ماه و آسمان
خلوتی با ماه کردم، او کمی تابید و رفت

دل درون سینه‌ام غمگین و نالان می‌تپید
دست سرد غم به زخم او نمک پاشید و رفت

خواستم تا یک غزل با ذوق مهمانش کنم
بی سلیقه آمد و شعر مرا نشنید و رفت

منتظر بودم کنار خانه ‌ام اما فقط
کوچه را با پا ورق زد راه را پیچید و رفت