هر شبم سر می شود با غصه و ناراحتی

هر شبم سر می شود با غصه و ناراحتی
می کُشد آخر مرا این خاطراتِ لعنتی

درد هایِ قرن،از تنهایی و سر درگُمیست
هر کسی کم دارد این جا ظاهرا هم صحبتی

دکترم امشب نوشتِ توی برگِ نسخه ام
درد و دل کن وقت دلتنگی شبی یک ساعتی

از کجایِ غصه ام با کی بگویم از غمم
درد و دل دارم ولی کو یک دلِ پر طاقتی

بس که با دل رفته ام تا مرز هایِ خودکُشی
بر تمامِ زندگی اصلا ندارد رغبتی
سرگشته