تو جان جان افزاستی

تو جان جان افزاستی
آخر ز شهر ماستی
دل بر غریبی می‌نهی
این کی بود شرط وفا

خلقی نشسته گوش ما
مست و خوش و بی‌هوش ما
نعره زنان در گوش ما
که سوی شاه آ ای گدا

حضرت مولانا