پیشانی‌ات وطن من است

پیشانی‌ات وطن من است
به من گوش کن و چون علفی هرز پشت این
نرده‌ها رهایم نکن همچون کبوتری در کوچ
مرا وا نگذار همچون ماه تیره روز
و بسان ستاره‌ای دریوزه در میان شاخسار
مرا با اندوهم رها نکن، زندانی‌ام کن
با دستی که آفتاب می‌ریزد بر دریچه‌ی زندانم
بازگرد تا بسوزانی‌ام، اگر مشتاق منی
مشتاق من با سنگ‌هایم، با درخت‌های زیتونم،
با پنجره‌هایم با گِلم وطنم پیشانی توست
صدایم را بشنو و تنها رهایم نکن.
#محمود_درویش
#عاشقانه