هر صبح که از گوشه ی ایوان به در آیی جانم به در آید چو ببیند رخ ماهت تا گوشه ی چشمی به منت جلوه ف

هر صبح که از گوشه ی ایوان به در آیی


جانم به در آید چو ببیند رخ ماهت


تا گوشه ی چشمی به منت جلوه فشانی


پابند شود مرغ دلم فکر تو راحت...