سهراب سپهری:

سهراب سپهری:
نه تو می مانی و نه اندوه زمان...
و نه هیچ یک از این مردم آبادی. ..
به حباب نگران لب یک رود قسم...
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت...
غصه هم میگذرد، آنچنانی که فقط خاطره ایی خواهد ماند...
لحظه ها عریانند ، به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز...