داستان :

پارت 28

کیریشیما : حالا این دوستت که داریم میریم پیشش کجا زندگی میکنه؟...

کاتسوکی : قبرستون.. آنقدر هم حرف نزن راه بیا
کیریشیما که از فهمیدن مکان دوست کاتسوکی ناامید شده بود بقیه راه رو حرفی نزد. آما زنانی که دید کاتسوکی جدی جدی داره وارد یک قبرستان قدیمی میشه برای لحظه ای خشکش زد.
کیریشیما : کاتسوکی دوستت اینجاست؟
کاتسوکی برگشت و به کیریشیما نگاهی کرد و با گفتن آره ای به راهش در قبرستان ادامه داد.
کیریشیما برای لحظه احساس تأسف کرد که چجور دوستی هستش که تا به حال متوجه این موضوع درباره کاتسوکی نشده. اما زمانی فهمید سنگ قبر ها دارن برایش تکراری می‌شود تعجب کرد به همین خاطر پرسید :
کیریشیما : عاام کاتسوکی چندبار میای اینجا؟
کاتسوکی با همان قیافه خنثی خود بدون آنکه توقف کند. با صدایی خالی از خشم گفت
کاتسوکی : اولین باریه که میام.
کیریشیما تا این حرف. را شنید از تعجب نزدیک بود که شاخ دربیاورد. خب اصلا چرا الان اومده دیدنش؟
بعد از حدود 15 دقیقه بعد کاتسوکی جلوی سنگ قبری توقف کرد. نگاهی که کاتسوکی به سنگ قبر انداخت نگاهی بود که در آن هیچ احساسی دیده نمیشد. نه ناراحتی. نه خشم. نه غم. نه حتی خوشحالی. و این کیریشیما را درباره پسری که در قاب عکس هست کنجکاو می‌کرد. یعنی چه نسبتی با کاتسوکی داشت یا واقعا دوستش بود؟
کاتسوکی واقعا میخواست فراموش کند. همیشه چیز را. او واقعا از ایزوکو خوشش نمی‌آمد هیچ وقت. همیشه احساس می‌کرد هرکاری هم بکند انگار هیچ وقت برای برابری با ایزوکو کافی نیست. به همین دلیل به ایزوکو زور میگفت او می‌خواست او را از خودش دور کند. اما زمانی متوجه مرگ ایزوکو شد. باعث شد به این فکر کند که آیا واقعا لیاقت قهرمان شدن را دارد؟ لازم بود ؟
کاتسوکی دقیقا به همین دلیل هیچ وقت به دیدن ایزوکو نیامد. او احساس می‌کرد جرعت روبه رویی با گناهی که انجام داده است را ندارد. در فراموش کردنش هم تقریبا موفق بود. ولی زمانی که به طور تصادفی دفتر سوخته ایزوکو را پیدا کرد. عذاب وجدان او را حتی ثانیه ای راه نکرد و دقیقا به همین دلیل دفتر را پیش خود نگه داشته است و سعی می‌کند از آن مراقبت کند. و امروز زمانی که دانش آموز جدید را دید برای لحظه ای احساس کرد ایزوکو برگشته و روبه رویش ایستاده. احساس می‌کرد این مجازاتش هست. برای همین امروز به اینکه نمی‌خواست بااینکه تردید و شک داشت به اینجا آمد. او می‌خواست خودش را توجیح کند. که ایزوکو یی که امروز وارد کلاس شد اصلا هم شبیه آن ایزوکو یی نیست که الان زیر این خاک با آرامش خوابیده است.
کاتسوکی کمی نزدیک تر شد . خم شد و قاب عکسی که عکس ایزوکو رویش بود را از کنار سنگ قبر برداشت. و بعد دوباره کنار کیریشیما ایستاد...