✍سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی:

✍سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی:

من از بی‌جاقراری و رسوای ماندگی، سر به بیابان‌ها گذارده‌ام؛ من به‌امیدی از این شهر به آن شهر و از این صحرا به آن صحرا در زمستان و تابستان می‌روم. کریم، حبیب، به کَرَمت دل بسته‌ام، تو خود می‌دانی دوستت دارم. خوب می‌دانی جز تو را نمی‌خواهم. مرا به خودت متصل کن.

📚بخشی از وصیت نامه
سپهبد قاسم سلیمانی
دیدگاه ها (۳)

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

من از بی‌جاقراری و رسوای ماندگی، سر به بیابان‌ها گذارده‌ام؛ ...

«عزیزم! من از بی قراری و رسواییِ جاماندگی، سر به بیابان‌ها گ...

#همّت_حکومت_کننده_بر_جانها✨«عزیزم! من از بی قراری و رسواییِ ...

✍ #وصیتنامه_عشقعزیزم! من از بی‌قراری و رسواییِ جاماندگی، سر ...

بیا با هم عکس بگیریم یک عکس دونفره من به دوربین نگاه کنم تو ...

قسمتی از وصیت نامه شهید سپهبد قاسم سلیمانی🖤🖤🖤عزیزم! من از بی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط