من می‌گم درد وزن داره، تو از وزن شعرت می‌گی و از کتابت خو

من می‌گم درد وزن داره، تو از وزن شعرت می‌گی و از کتابت خون می‌چکه دستتو می‌گیرم و می‌گم چیزی نیست وزن گلوله که چیزی نیست. تو میگی اینکه خون نیست، خاطرست. بهت می‌گم میدونستی خاطره هام وزن دارن. تو میگی پس قراره سنگین برم زیر خاک؟ بهت میگم ما الانم زیر خاکیم و تو میگی ما هیچوقت خوشحال بودیم؟ من می‌گم نبودیم؟ خاک بوی تعفن میده و من بوی غمی که هیچوقت قرار نیست ازش جدا شم. تو می‌گی وزن حرفات خیلی سنگین بوده که الان یه گلوله مهمون وجودت شده. من می‌گم کاش جامون عوض می‌شد.
تو حسرتاتو می‌شماری و من برای آرزوهای نزیستت ضجه می‌زنم. و این چه زندگی ای بود که ما کردیم؟
تو میخوای پروانه بشی و من مثل شمع آب می‌شم و آبی که برای شستن خونت از رو زمین قطعه. و دردی که وزنش از وزنه ها هم سنگین تره.
شمع خاموش می‌شه، پروانه می‌میره. ولی زمین که یادش می‌مونه وزن خاطره ها چقد سنگینه اونقدر سنگین که خون نمیتونه بشوره و ببره.
حرف ها از زمین سیاه جوونه می‌زنن و تو دوباره سبز میشی. سبزی که جای گلوله تو تنش هنوز قرمزه.
محی✍️🏻


پ.ن" موزیک فیلم گلادیاتور "