.

.
یه وقتایی برای چراهای ذهنت بهتره چه با عقلت چه با احساست جوابی صادر نکنی ! درگیر بمونی تو منجلابش دست و پا بزنی ، خودتو با سکوت خفه کنی ، قایم شی پشت لبخند و حرفای سطحی خیلی بهتره تا اینکه ذهن و دلت بشینن دو دوتا چهارتا کنن و یه جوابِ قاطع و پرمنطق یه حقیقت محض رو از روی شواهد حکم کنن ؛ چون هیهات که خیلی از اوقات حقیقت تلخه و پذیرش این تلخی چه تلختر !......به خصوص برای آدم های مهم و عزیزه زندگیت یه وقتا سعی کن چراهای ذهن و دلت رو بی جواب نگه داری! چون ممکنه بری دنبال جواب و دیگه اونقدر عزیز نمونن و نباشن و تو دیگه موندگار نشی!......یه قدری صبوری و مدارا کن برای بودنت ، فقط ای امان کاش نموداری برای چقدرِ صبرت بود و با رسم شکل برات تفهیم میشد که تا به کی ببینی و بفهمی ولی بی گفتار باشی و بی عمل.....سخته ! یه جا دیگه قطع میشه.....بشه که نزارن و نزاریم به اون یه جاها برسه یه وقتی !......

#sogand,
94/10/11
02:29بامداد