حال من خوب است ،

حال من خوب است ،
باور کن ...
رسیده ام ب بال پروانه ...
ب امن یک گوشه ی نورانی 
یک بغل چنار و سپیداد ،
راستش را بخواهم بگویم ...
آدم دیگری شده ام ،
یاد گرفته ام عاشقانه هایم را جار نزنم 
نگویم دوستت دارم !
دلواپس آن دیگری نباشم ک بعد از چند ماه هست 
شاید ، باز هم ... یا شاید هم نیست ...
باور کن حال من خوب است ...
ب خودم ، ب اصلم ، ب طبیعتم برگشته ام ...
چای ، شاملو ... سرما
شعر می خوانم
شعر می خوانی برایم ....
شعر میشوم اصلا
هر چقدر ...
من یک مدار کامل استوا در چشمانم هست ...
آخ حواسم نبود ،
تصمیمم ... آن دیگری اش این بود
خوشبختی های کوچکم را حراج نکنم ....
دنیا و آدم هاش این بار هم تحمل شنیدن
صدای بغص آلود این زن را ندارند ...
حال من خوب است جانم ....
باورم کن ک خوبم ....
باورم کن ....