فصل سوم ( شب دردناک )

فصل سوم ( شب دردناک )
پارت ۲۳۸


" اسمت چیه "
میجی : چوی میجی
" ممنون بخاطر قرص "
میجی : خواهش میکنم تو بگو درد که نداری
" دارم خیلی "
میجی : مسکن دادم بهت زود خوب میشی تا شب تیر کشیدنش خوب میشه
" نه خوب نمیشه "
میجی دست آن دخترک بی‌زبان را گرفت
میجی : نه ات اینجوری نیست
دستش را از دست میجی کشیده و مشغول ‌نوشتن شد
" نه نمیشه درست اینجام درد میکنه " میجی بعد از خواند اش به دستی که رو قلب دخترک گذاشته بود نگاه کرد کم کم مثل نم های باران رو زمین اشک هایش جاری شدن میجی با بغض تو گلو دخترک را میان آغوشش گرفت و با اشک های آرام گفت
میجی : میگذره تو دختره ..... قویی هستی ترو خدا دیگه گریه نکن
با شنیدن صدا پیامک به گوشی ات هر دو از هم جدا شدن میجی گوشی ات را به دستش داد و کنارش نشست
< پرنسس بابایی زود باش آماده شو ناهار دنبالت میام >
دختره مشغول نوشتن شد .... < نه پدر ناهار خوردم شما برید با مامان شب میبینمت >
گوشی را گذاشت رو عسلی ....
میجی : میخواهی چیکار کنی ؟
_ نمیدونم
میجی: اگه .. پدر و مادرت این حالت رو بپرسن
_ نمیدونم ....
میجی : باشه اگه بیان بهشون میگم من معلمه جدیدت هستم تو بخواب زینک در به گوشش خورد
میجی : من بازش میکنم
از رو تخت بلند و راهی سمته در ... در را باز کرد و دال را دید شوکه گفت
میجی : دال؟
دال: میجی اینجا چیکار میکنی
میجی: به تو هیچ ربطی نداره چرا اومدی
دال: لباس های که امشب باید امشب بپوشه رو آوردم خانم ات کجاست ؟
میجی : چه لباسی ؟
دال: برای چی اومدن اینجا خوب معلومه این جشن
میجی : آهان باشه براشون میبرم
دال: برو کنار ای بابا
دال عصبی گفت و لباس ها را وارد اتاق کرد و بدونه نگاه کردن به اتاق ازش خارج شد با سوالی که تو ذهنش بود راهی شد ( میجی تو اتاق ات چیکار داشت )
میجی کنار ات رو تخت نشست او اصلا هواسش به اطرافش نبود همچنان سرش را گذاشته رو زانو هایش و بغل کردن زانو هایش مشغول بود
میجی : خوب الانم میگی نمیدونم پس میخواهی با جشن امشب چیکار کنی