عاشقانه

نگاهم تا به چشمت در شب مهتاب می‌افتد...
نگاهم بر نگاه ماه عالمتاب می‌افتد
پریشان دیدن موهای تو رؤیای شیرینی ست
که تعبیرش به چشمانم فقط در خواب می‌افتد
دلی که در حریم عشق تو محکوم قربانی است
سر و کارش به دست دشنه ی قصاب می‌افتد
فضای خاطراتم پر شده از عطر موهایت
که صید از هر طرف در حیطه ی قلاب می‌افتد
چنان در غربت شب های چشمم راه طوفانی ست
که حتت بادبان از قایق سهراب می‌افتد
تماشای گل باغ لبانت آنقدر زيباست
که هر بیننده ای در حسرت عناب می‌افتد
دمار از روزگارم خلوت یادت، در آورده
تو آن آلوچه ی ترشی ... دهانم آب می‌افتد