خدایا کفر نمی ‌گویم،

خدایا کفر نمی ‌گویم،
پریشانم،
چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!
مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.
خداوندا!
اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای ‌تکه نانی
‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌
و شب آهسته و خسته
تهی‌ دست و زبان بسته
به سوی ‌خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر در روز گرما خیز تابستان
تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی
لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف‌تر
عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌
و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌
ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.
خداوندا تو مسئولی.
خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.
دیدگاه ها (۱)

پارت: ۷هوا کم‌کم تاریک شده بود و دانش‌آموزها بعد از یک روز پ...

به اطراف خود نگاه کنید، قدر داشته‌های خودتان را بدانید، روزی...

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

رمان انتقام ازدواج کامل

تقاصِ ظلم‌هایی را که کرده‌ای، پس خواهی داد…!روزی می‌رسد که ت...

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام...

قبول دارید در شعر «حالا چرا» از شهریار تمام حسرت هایش خفته ...

بسم الله الرحمن الرحیم روزی به انسان نیکی که مدام از دشمنی ه...

خسف | قصه چهل و سوم: انسان کامل (بخش اول)

#حکایت_قدیمی مردی هر شب به درگاه خدا دعا می‌کرد و می‌گفت:«خ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط