ﻣﮑّﻪ، ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ در آﺗﺶ ﺑﯽ اﻣﺎن ﺟﺎﻫﻠﯽ .

ﻣﮑّﻪ، ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ در آﺗﺶ ﺑﯽ اﻣﺎن ﺟﺎﻫﻠﯽ .
ﺟﻬﺎن ﻣﭽﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در ﻣﺸﺖ ﻧﺎ ﻓﻬﻤﯽ اﻧﺴﺎن . زﻣﯿﻦ زﻧﺪه ﺑﻪ ﮔﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ، زﯾﺮ ﭘﺎی ﻣﻮﺟﻮد ﻧﺎﺳﭙﺎس ﺧﻠﻘﺖ .
ﮔﻮرﻫﺎ از ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ ﺑﯽ ﮔﻨﺎه آﮐﻨﺪه ؛ دﺳﺖ ،ﻫﺎ در ﺧﻮن ﺷﻨﺎور ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎ از ﺑﯿﺪاری خفته
ﺟﻬﺎﻟﺖ از در و دﯾﻮار ، زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .
دﻧﯿﺎ ، ﮐﻤﺮ ﺧﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد زﯾﺮ ﺑﺎر ﻋﺼﯿﺎن ...
آﻓﺘﺎب ، ﺷﺮﻣﺴﺎر از ﺗﻤﺎﺷﺎی ﮔﻨﺎه
آرزوی ﻏﺮوب را داﺷﺖ .
ﻧﺎﮔﻬﺎن
، درﯾﺎی ﻟﻄﻒ اﻟﻬﯽ ﺑﻪ ﺟﻮش آﻣﺪ .
ﺣﺮا ، در ﺗﺐ ﯾﮏ اﺗﻔﺎق ﺷﮕﺮف ، ﺳﻮﺧﺖ ،
ﺣﺮا در ﺷﻮق ﯾﮏ ﺧﻠﺴﻪ ﻋﺎرﻓﺎﻧﻪ ماند
ﺣﺮا ، در ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﻣﻠﮑﻮﺗﯽ ، ﺷﮕﻔﺖ
ﺣﺮا ﺟﻮاﻧﻪ زد ،
ﺣﺮا از ﺑﻄﻦ ﮐﻮه ، ﺟﺎری ﺷﺪ .
ﺣﺮا ﻗﺪ ﮐﺸﯿﺪ ؛ ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪای زﻣﺎﻧﻪ اﯾﺴﺘﺎد ؛ ﺑﺎﻻﺗﺮ از آﺳﻤﺎن...

ﻣﺤﻤّﺪ ﺻﻠﯽ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ در ﺣﺮاﺳﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﯾﮏ واﻗﻌﻪ ﺑﯽ ﺑﺪﯾﻞ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ِ اﺳﺖ . ﻧﺒﺾ زﻣﺎن ﺗﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ زﻧﺪ ، ﻧﻮر از در و دﯾﻮار ، ﺳﺮازﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺻﺪای ﺧﺪا از زﺑﺎن:

» اﻗﺮأ ...«

ﺻﺪا ﺳﮑﻮت را ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ .
ﺻﺪا ، ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ را ﻣﺘﻮﻗّﻒ ﻣﯽ ﺳﺎزد
. ﺻﺪا، اﻣﻮاج را در ﻣﯽ ﻧﻮردد .

ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻤﯽ داﻧﻢ !«...

» اﻗﺮأ «...
» ﭼﻪ ﺑﺨﻮاﻧﻢ ؟«
» اِﻗْﺮَأ ﺑِﺎﺳْﻢ ِ رَﺑِﮏ َ اﻟّﺬی ﺧَﻠَﻖ « ﺣﺠﺎب
،ﻫﺎ ﮐﻨﺎر ﻣﯽ رود ، درﻫﺎی آﺳﻤﺎن ، ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﻮد ، ﺧﺪا در ﺟﺎن ﻣﺤﻤﺪ ﺻﻠﯽ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ، ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ...