دلم گرفته از همه ی دنیا از خانوادم از دوستام از همه ی اون

دلم گرفته از همه ی دنیا از خانوادم از دوستام از همه ی اونایی ک وقتی بهت احتیاج دارن عزیز میشی ولی وقتی ک کارشون تموم میشه یه سرسوزن ارزش نداری عین یه حیوون میندازنت دور از تموم کسایی دلم گرفته که زندگیمو با خواسته های خودشون سیاه کردن زندگیمو به بازی گرفتن و خودشون بریدن و دوختن از همه ی دنیا دلم گرفته دلم میخواد خدا بیاد دستمو بگیره بگه تا حالا سه سال اشک ریختی زجر کشیدی و هیچی نگفتی حالا بیا حرفاتو برام بگو بگو و دلتو خالی کن بیا پیش خودم و با ارامش بخواب دیگه گریه بسه ولی اونم نمیاد خدا هم ولم کرده وقتی بندشو میبینه که هیچی ازم نمونده از دلم از چشمام ک شب و روز اشکه از زندگیم از ایمانم هیچی نمونده دلم برای وقتایی ک تنها غم زندگیم نمره ی 19کارنامم بود تنگ شده دلم برای وقتایی ک چشامو باز میکردم و خنده بود وخنده و خنده تنگ شده خدایا همه ی خانواده ها با بچه هاشون اینجورین یا ک فقط دل منه ک بی پناهه دل منه ک کسی رو نداره فقط منم ک اشک چشمام پاهای لرزونم ارزش نداره منم ک اگه توی سرمای زمستون از صبح بشینم دم در خونه توی سرما تا شب برای کسی ارزش ندارم یا اینکه بقیه ی خانواده هام اینقد بی رحمن منم که اگه به هفته هیچی نخورم و بیهوش توی اتاقم بیفتم بی ارزشم یا اینکه بقیه هم اینجورین خدایا یا امشب منو ببر یا خودم میام دیگه تحمل ندارم بریدم به بزرگی و وحدانیتت بریدم منو ببر و داغمو ب دل همه بزار منتظرم