آمدی تنها نباشم حیف تنها تر شدم....

آمدی تنها نباشم حیف تنها تر شدم....
از یقین گفتی برایم،پاک بی باور شدم.....
ساده گفتی باورم کن ! با تو می مانم ولی....
رفتی و در شعر تو خط خورده ای دیگر شدم....
باز هم در وحشت بی انتهای فاصله....
با هجوم تلخ شب تا صبح همبستر شدم.....
در میان شعله ی ناباوری ها سوختم....
سوختم در لحظه های بی تو،خاکستر شدم....
گفته بودی اولین بیت غزل های منی....
حیف رفتی و دوباره مصرع آخر شدم....