‏اگر فیلـم بودم خودم را خامـوش می‌کردم.

‏اگر فیلـم بودم خودم را خامـوش می‌کردم.
اگر تـئاتر بودم پـرده را می‌انداختم.
اگر کلمـه بودم خودم را پـاک می‌کردم.
اما من آدمـی‌ام. تنها می‌توانم پِلـکم را ببندم و ادامه تصـاویری را که نمی‌خواهـم ببینم و حـرف‌هایی را که نمی‌خواهم بشـنوم، در کاسـه‌ی ناآرام جمجمـه‌ام ببینم و بشـنوم .
______

آدم ضعیفی نبود. اما دیگر حوصله سختی‌ها را نداشت.
میلِ عجیبی به گریز پیدا کرد، به ندیدن، ندانستن و رفتن برای همیشه.