""سروده امیرعلی علیه محمدرضا شجریان

""سروده امیرعلی علیه محمدرضا شجریان
و جواب دندان شکن استاد شجریان""
شعر امیر علی
گم شدی اوازه خوان پیرما
گم شدی اخر به زیر دست پا
کرد بیگانه تورا ابزار خویش
خون شدی با نور حق دیوار خویش
"ربنایت چون خودت از یاد رفت
"خیل شاگردان هلا استاد رفت
رفته ای از پیش ماها دور حیف
درسرپیر شدی مغرور حیف
مطرب شباهیم بوده ای
مزمانان وکبابم بوده ای
پیکرامریکا تورا منفور کرد
زرق برف غرب چشمت کور کرد
چونکه پیران دوتا شد بد شدی
"مثل ان مطرب که بد میزد شدی
بن سوی ملت باز گرد
کم بگذار ای استاد زرد
***جواب استاد شجریان ***
برای شعر ی که سرودید فعل البداع شعری سرودم ***
*گم نخواهد شد صدای ناز من
چونکه از دل می رسد آواز من
*این نه اواز من و ساز من است
این صدای سالهای میهن است
*ربنا خواندم که ملت روزه بود
روزه ی دل بود غمی وه ربود
*من صدای شادی این مردمم
من خود ازاد این مردمم
*مطربم خواندی گویا جاهلی
جاهلی؟ نه نه بلکه عاملی
*ملتی را کردند بدی و مهر برده ای
چوب رب را بی صدا تو خورده ای
*ناز را بازار ملت خرد
ملتی نامم به عزت می برد
من اگر خاشاک باشم بهتر است
کوشه کوشه ناز من اوازه شد
الهی شعرت به کین همساز شد