یا نور

یا نور

دیشب یاد قطعات آسمونی زمین بودم
یاد دوکوهه
ساختمانهای متروکه اما پر از روحش
یاد حسینیه حاج همت عزیزم ...
یاد جایی که همه سازنده هاش شهید شدن
یاد سن حسینیه
اونجا که سخنرانی میکردن و رشحات شور الهی رو به روح و جان پاک رزمنده ها نثار میکردن
یاد اون حسینیه که انگار هنوز توش ولوله بود
یاد حوض آبی و مظلومانه ش
یاد آقا سید مرتضای عزیزم وقتی آخرین وضوشو سر اون حوض گرفت
یاد تا سحر بی تاب بودن و مناجات کردنش
یاد ذکر گفتن و به مقتل رفتنش
یاد اون تابلوهای خیییلی بلند و بزرگ که فاصله رو تا مدینه و دمشق و کربلا نوشته
حس حماسی فتح عالم بدست نیروهای الهی

الا ان حزب الله هم الغالبون

فان الارض یرثها عبادی الصالحون...

شهدا منتظرن
منتظر ظهور مولا تا برگردن و بر ظلم و کفر و فساد بتازن
میگن وقت ظهور ادما به اندازه ی یه آب خوردن از یاری مولا باز می مونن
این ینی بریز دور دلبستگیاتو
ینی بکن از دنیا
از آسایش
اینکه بشینی عظمت و شگفتی حقیقت و کرانه های نور رو نشونت بدن بعد ببری از همه چیز هنر نکردی
تو قدم بردار ثابت کن که مردشی
ثابت کن که با تمام وجود ایمان اوردی حرکت کن نشونت میدن
خدایا کمکم کن...