به ما دروغ گفته اند ، پس از تمام آن شب های تاریک ،

هیچ روشنایی نبود .
آن اشک هایی که نیمه شب تا صبح الطلوع فریاد روح و روان زخمی ما بود ،هنوز هم ادامه دارد .

آن روزهایی که درد و غم تا استخوان ما نفوذ کرده بود ،
هنوز هم دنباله دار است .

به ما دروغ گفته اند ،
هیچ مرهمی برای زخم های ما وجود ندارد ،
هیچ انسانی ، شفای دیگری نیست .

من آدم هایی را دیده ام ، که زندگی میکنند اما نیمه شب هرشب ،
تا خودِ صبح بارها میمیرند .
و صبح روز بعد بازهم زنده میشوند
و به کارهای روزمره شان میرسند .


#سِودا
#دلنوشته
#خودم_نوشته

▪︎ - ¹⁵ مهرماهِ¹⁴⁰² - ▪︎
⁰¹.⁰¹
دیدگاه ها (۳۷)

پرسید : چرا پریشان حالی به دنبال چه میگردی که روزها ، ساعت های متوالی را فقط راه میروی و شب ها در بالکن اتاقت از فیلترهای سیگار خانه میسازی و از خاکسترهای

عاشقانه های شبنم

.دلنـوشتهبه نام عشق های دروغينباورت میشود؟دیگریادگرفته ام شب...

ذهن انسان، سرزمینی‌ست که کمتر کسی جرئت قدم گذاشتن در اعماقش ...

نیمه های شهریور بود، غم تمام شدن تابستان روی دلم سنگینی می ک...

صبحتون به زیبایی گَلقلبتون به زلالی آبوکارهای روزمره‌تون روا...

وصیت نامه

مواردی مانند شلوغی، سر و صدا و تنش چطور می توانند تحریک پذیر...

*اینجا دیگر کجاست*...⁉ هزاران هزار متر پارچه سیاه میخرند و ش...

متن طولانیه..ولی دوست دارم بخونیش بادقت ونظربدی..فارغ ازهرحس...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط