همیشه، یه ساعتی هست که تمومی نداره. شبیه ساعت‌های دیگه ست

همیشه، یه ساعتی هست که تمومی نداره. شبیه ساعت‌های دیگه ست. جوری که بهش شک نمی‌کنیم. بعد، واردش می‌شیم و توش گیر می‌افتیم. ساحل اون طرفی رو می‌بینیم، ولی خیال می‌کنیم هیچ وقت اونجا نمی‌رسیم. بیهوده دست و پا می‌زنیم. انگار هرچی زمان می‌گذره، داریم ازش دورتر می‌شیم. وقتی ثانیه‌ها می‌چسبن به ته کفشهامون، وقتی داریم هر دقیقه رو مثل یه توپ آهنی دنبال خودمون می‌کشیم، خیال می‌کنیم اون بیرون، روزها و شب‌ها پشت سر هم میان و میرن، فصل‌ها جای هم رو می‌گیرن و ما اینجا فراموش شدیم.

#ژوئل_اگلوف
دیدگاه ها (۹)

کم می‌خوابیم، استرس می‌کشیم، از خودمون می‌زنیم، که یه روزی ب...

برای تو، پرسپولیستو فقط یه تیم نیستی؛یه اسم نیست که روی پیره...

یه مدتی بود آقا ابراهیم به خواب کسی نمی‌اومد،خیلی پریشون بود...

پارت ۷۱

هرچه بالغ‌تر شدم، بیشتر فهمیدم که آرامش واقعی در زندگی از مث...

اینو حتما خیلی از این #جاسوس ها شنیدین !!!که ما بلاااااخره ب...

عرررررررر

dark life = ۳۷

تاحالا شنیدید می‌گن:«هر کاری، ابزار خودش رو می‌خواد.»واقعاً ...

باید یه واقعیت رو قبول کنیم؛ این تیم از اول فصل کامل بسته نش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط